Evrim Ateşler

Hüznü neşe ile harmanlayan müziğin İzmirli temsilcisi: EVRİM ATEŞLER

Pandemi dönemi, pek çok iş kolunda olduğu gibi müzisyenleri de nefes alamaz duruma getirdi. İptal olan konserler, müzikli mekanların kapatılması, müzisyenleri sanatını yapamaz, dahası ekmek parası kazanamaz duruma düşürdü. Ancak sayıları çok olmasa da bu durumu geçmişte yapamadıklarını yapmak için fırsata çevirenler de oldu. Rembetiko’nun Türkiye’deki önemli temsilcilerinden Evrim Ateşler, bu dönemde aynı anda iki albüm için yola çıktı. Geçmişte hayır demek zorunda kaldığı hayranlarına ders vermeye başladı. Öyle tek ders değil. Ayrı ayrı enstrüman, dans, şarkı söyleme dersi verdi. Rembetiko tarihini yazdığı kitabına ağırlık verdi. Yeni güfteler yazdı, besteler yaptı. Dünyanın her yanından mübadillerin, onların çocuklarının, torunlarının oluşturduğu platformun online toplantılarına katıldı. Onlara mübadele tarihini anlattı, şarkılar öğretti. Kökleri Balkanlar’da İzmir’in bir saniye yerinde durmayı bilmez çocuğunun kökleri pek çok İzmirli gibi Balkanlardan. Babaannesi, büyükbabası Kavala’dan geldi. Sonraki durakları Selanik, ardından İzmir. Ancak gönül bağı kurduğu mübadiller gibi mübadele zamanında değil, Balkan Harbi’nden sonra geldiler İzmir’e. Ailede kimse müzikle profesyonel olarak ilgilenmedi onun dışında, ama annesi, babası, annesinin babaannesi, dedesi, babasının halası müzikle iç içe yaşadı. Kimi bir enstrümanı çok iyi çaldı, kimi çok iyi şarkı söyledi. O da genlerinden gelen yeteneğini çok iyi kullandı. Babası çok iyi şarkı söylemenin yanında müzik bilgisi ile de etkiledi Evrim Ateşler’i. Kullandığı kelimeye varıncaya kadar her şeyin kökünün ne olduğu, nereden geldiğini araştıran baba, henüz 17 yaşındayken vefat ederek yalnız bırakacağı oğlunu her sorusunun cevabını bulması için ansiklopedilere yönlendirerek, bugünkü Yunan Rembetikosunu, mübadeleden 100 yıl önce ve 100 yıl sonrasının müziğini araştıran, bu konuda, seminerler düzenleyen, kitap yazan, kültür sanat projeleri hazırlayan Evrim Ateşler’i yarattı. Evrim Ateşler, böylesi yeteneğe, müzik bilgisine rağmen konservatuvara kabul ettiremedi kendisini. Hem de üç kez denediği halde açtıramadı o çok girmek istedi kapıyı. Daha fazla zorlamaya gerek olmadığını anladı, vazgeçti konservatuvarlı sanatçı olma sevdasından. Turizm okudu. Bitirdiği okulun da hakkını verdi. Turizm, seyahat ve organizasyon başlıklarıyla temelleri atılmış bir şirketin de sahibi oldu öğretmeni ile birlikte.